Personal pronouns, czyli zaimki osobowe w języku angielskim 

W języku angielskim zaimki osobowe dzielimy na dwie główne grupy: zaimki podmiotowe i zaimki dopełnieniowe. Każda z tych grup pełni różne funkcje w zdaniach i odpowiada na inne potrzeby gramatyczne. 

 Zaimki podmiotowe (Subject Pronouns)

Zaimki podmiotowe stają w miejscu podmiotu w zdaniu, wskazując, kto wykonuje czynność. Poniższa tabela prezentuje zaimki podmiotowe wraz z tłumaczeniami:

Przykłady angielskich zdań wraz z tłumaczeniem w języku polskim: 

1. „I am learning English.” Uczę się angielskiego.
   
2. „You are very kind.” Jesteś bardzo miły/miła.
   
3. „He plays football.” On gra w piłkę nożną.
   
4. „She sings beautifully.” Ona śpiewa pięknie.
   
5. „It is raining outside.” Na zewnątrz pada deszcz.
   
6. „We are going on vacation.” Jedziemy na wakacje.
   
7. „They are studying for the exam.” Oni uczą się do egzaminu.
   

Zaimki dopełnieniowe (Object Pronouns)

Zaimki dopełnieniowe to te słowa, które w zdaniu wskazują na osobę lub rzecz, na którą skierowana jest akcja, czyli po prostu zaimki osobowe w funkcji dopełnienia. Używamy ich, kiedy chcemy określić, kto lub co jest odbiorcą działania. Poniższa tabela zawiera zaimki dopełnieniowe wraz z ich tłumaczeniami:

Przykłady zdań wraz z tłumaczeniem w języku polskim: 

1. „She gave me a book.” Ona dała mi książkę.
2. „I will call you tomorrow.” Zadzwonię do ciebie jutro.
3. „Can you help him?” Czy możesz mu pomóc?
4. „He likes her” On ją lubi.
5. „Take it with you”. Weź to ze sobą.
6. „Join us at the party” Dołącz do nas na imprezie.
7. „She invited them to dinner”. Ona zaprosiła ich na obiad.   

W języku angielskim istnieją pewne szczególne przypadki i wyjątki w użyciu zaimków, które są niezbędne do zrozumienia dla tych, którzy uczą się tego języka. Przyjrzyjmy się bliżej użyciu „it” i „there” jako formalnych podmiotów, a także sytuacjom, w których zaimki są pomijane, takim jak konstrukcje imperatywne.

Użycie 'it’ i 'there’ jako formalnych podmiotów

1. 'It’ jako formalny podmiot:

• „It is easy to learn English.” – Uczenie się angielskiego jest łatwe.
• „It was cold outside.” – Na zewnątrz było zimno.

2. W tych przykładach „it” nie odnosi się do konkretnego przedmiotu czy osoby, ale jest używane do ogólnego opisania sytuacji lub stanu.

3. 'There’ jako formalny podmiot:

• „There are many books on the shelf.” – Na półce jest wiele książek.
• „There is a meeting at 5 o’clock.” – O godzinie 17:00 odbędzie się spotkanie.

4. Tutaj „there” wskazuje na istnienie lub obecność czegoś w określonym miejscu lub czasie i jest używane do wprowadzenia nowego tematu lub informacji.

Sytuacje, w których zaimki nie są używane

1. Imperatyw:

• „Open the window, please.” – Otwórz okno, proszę.
• „Sit down.” – Usiądź.

2. W rozkazach i poleceniach zwykle pomija się zaimek podmiotowy. W angielskim formy te bezpośrednio adresują osobę wykonującą czynność, co dodaje siły i bezpośredniości komunikatowi.

3. Konstrukcje bezosobowe:

• „One must be careful.” – Trzeba być ostrożnym.

4. Czasami w języku angielskim używa się też formy „one” jako zamiennika nieokreślonego zaimka, który może być używany do ogólnych stwierdzeń lub rad.

W języku angielskim istnieje jeszcze 6 rodzajów zaimków, które pełnią różnorodne funkcje gramatyczne i stylistyczne. Pierwszą kategorię już dzisiaj poznaliśmy, a poniżej przedstawiamy przegląd pozostałych kategorii: 

1. Zaimki zwrotne (Reflexive Pronouns)

Zaimki zwrotne odwołują się do podmiotu zdania i służą do wskazania, że czynność dotyczy samego podmiotu:

• Myself, yourself, himself, herself, itself, ourselves, yourselves, themselves (siebie, sam, sama, samo, sami, same).

2. Zaimki względne (Relative Pronouns)

Zaimki względne łączą zdania lub klauzule i odnoszą się do wcześniej wspomnianych osób lub rzeczy:

• Who, whom, whose, which, that (który, która, które, którego, której, które).

3. Zaimki nieokreślone (Indefinite Pronouns)

Zaimki nieokreślone odwołują się do osób lub rzeczy w sposób ogólny, nie określając ich dokładnie:

• Anyone, everybody, someone, something, none, etc. (każdy, wszyscy, ktoś, coś, nikt, etc.).

4. Zaimki pytające (Interrogative Pronouns)

Używane w pytaniach do odnoszenia się do osób lub rzeczy, o które pytający chce uzyskać informacje:

• Who, what, which (kto, co, który).

5. Zaimki wskazujące (Demonstrative Pronouns)

Zaimki wskazujące pełnią rolę wskazywania na określone osoby lub przedmioty:

• This, that, these, those (ten, ta, to, ci, te, tamte).

6. Zaimki dopełnieniowe (Object Pronouns)

Pokazują, kto jest właścicielem czegoś:

• Przymiotniki dzierżawcze: my, your, his, her, its, our, their (mój, twój, jego, jej, nasz, ich).
• Zaimki dzierżawcze: mine, yours, his, hers, ours, theirs (mój/moje, twój/twoje, jego, jej, nasz/nasze, ich).

Każdy z tych rodzajów zaimków spełnia unikalną funkcję w języku angielskim, umożliwiając wyrażenie myśli w sposób zrozumiały i efektywny. Warto zwrócić uwagę na ich poprawne używanie, które jest kluczowe dla zachowania gramatycznej poprawności i płynności wypowiedzi. Jeśli chcesz, aby Twoje dziecko ćwiczyło zdobytą wiedzę w praktyce, zapisz je na lekcje z języka angielskiego dla początkujących w szkole językowej Novakid. Tutaj nauka języka angielskiego jest prosta i przyjemna, a w dodatku oferujemy darmową lekcję próbną, dzięki której ocenicie, czy warto zostać z nami na dłużej. Przyjdź i sprawdź, czy Ci się spodoba!