Stopniowanie przymiotników angielskich

„Stopniowanie to jedna z pierwszych rzeczy, dzięki którym dziecko potrafi porównać dwie rzeczy i wyrazić własne zdanie po angielsku. Bez tych form zostają nam wyłącznie proste opisy”. – mówi Ali Sullivan, nauczycielka w Novakid.

W języku angielskim, podobnie jak w polskim, przymiotniki dzielimy na trzy podstawowe formy, odpowiadające trzem stopniom natężenia cechy: stopień równy, stopień wyższy oraz stopień najwyższy. Ta trzystopniowa skala pozwala wyrażać porównania, oceny oraz różnice między osobami, przedmiotami lub sytuacjami. Znajomość zasad stopniowania przymiotników jest konieczna, by mówić oraz pisać poprawnie.

Stopień równy, czyli opis bez porównania

Stopień równy to forma podstawowa przymiotnika. Używamy jej, gdy po prostu stwierdzamy, że coś jakieś jest, bez porównywania z innymi rzeczami. Na przykład:

• The book is interesting. (Książka jest interesująca.)
• Her sister is tall. (Jej siostra jest wysoka.)
• This car is expensive. (Ten samochód jest drogi.)

Przymiotnik pełni tu funkcję czysto opisową i nie pojawia się żadne porównanie. Bardzo często chcemy jednak wskazać, że coś jest bardziej lub mniej jakieś. Wtedy przechodzimy do stopniowania.

Stopień wyższy, czyli porównanie po angielsku

Stopień wyższy (comparative) służy do porównywania dwóch rzeczy lub osób. W języku angielskim istnieją dwie główne metody tworzenia tego stopnia, zależnie od tego, jak długi jest dany przymiotnik.

Stopniowanie krótkich przymiotników, czyli przymiotników jednosylabowych (na przykład small, tall, fast) oraz niektórych krótkich dwusylabowych zakończonych na -y lub -e przebiega poprzez dodanie końcówki -er:

• tall → taller
• nice → nicer
• large → larger (gdy przymiotnik kończy się na -e, dodajemy tylko -r)
• fast → faster

Przykłady w zdaniach:

• My bike is faster than yours. (Mój rower jest szybszy niż twój.)
• This street is longer than that one. (Ta ulica jest dłuższa niż tamta.)
• Our team is better than their team. (Nasz zespół jest lepszy niż ich zespół.)

Przymiotniki dłuższe, zwykle dwusylabowe oraz dłuższe, zwłaszcza przymiotniki zakończone inaczej niż na -y, stopniujemy opisowo, dodając słowo more przed przymiotnikiem. Tę metodę nazywamy stopniowaniem opisowym.

• interesting → more interesting
• expensive → more expensive
• intelligent → more intelligent
• stupid → more stupid
• quiet → more quiet
• worth → more worth
• right → more right

Przykłady zdań:

• This movie is more interesting than the last one.
• That car is more expensive than my parents’ car.
• She’s more intelligent than her brother.

W takich porównaniach bardzo często pojawia się wyrażenie z than (niż), jak w przykładach powyżej. Warto też zwrócić uwagę na konstrukcję not as … as, która pozwala wyrażać porównania z przeczeniem:

• This test is not as difficult as the previous one. (Ten test nie jest tak trudny jak poprzedni.)
• He is not as tall as his father. (On nie jest tak wysoki jak jego ojciec.)

Zasady pisowni w stopniu wyższym

Przy dodawaniu końcówki -er obowiązuje kilka reguł pisowni, o których warto pamiętać.

• Gdy krótki przymiotnik kończy się jedną samogłoską oraz jedną spółgłoską, podwajamy ostatnią spółgłoskę: big → bigger, hot → hotter.
• Gdy przymiotnik kończy się na -y, zamieniamy je na -i: happy → happier, dry → drier.
• Gdy przymiotnik kończy się na -e, dodajemy samo -r: nice → nicer, large → larger, wide → wider.

Stopień najwyższy

Stopień najwyższy (superlative) wskazuje, że coś wyróżnia się na tle całej grupy jako najbardziej danego rodzaju. W języku angielskim również tworzymy go na dwa sposoby.

Dla przymiotników krótkich (jednosylabowych oraz niektórych dwusylabowych zakończonych na -y) dodajemy końcówkę -est, a przed przymiotnikiem stawiamy zawsze the:

• small → the smallest
• tall → the tallest
• nice → the nicest
• large → the largest

Zdania:

• He is the tallest boy in our class.
• It was the nicest day of the year.
• That’s the largest pizza I’ve ever seen.

Dla przymiotników dłuższych stosujemy formę opisową z the most:

• the most expensive
• the most polite
• the most interesting

Przykłady:

• This is the most expensive hotel in the city.
• She is the most intelligent student in the group.
• It was the most interesting book I’ve read this year.

Warto pamiętać, że w mowie potocznej można spotkać formy uproszczone, na przykład pomijanie the. W standardowej, poprawnej gramatyce stopień najwyższy zawsze wymaga jednak przedimka the.

Stopniowanie przymiotników nieregularnych w angielskim

Większość przymiotników stopniuje się według regularnych zasad, czyli przez końcówki -er oraz -est albo za pomocą more oraz most. Istnieje jednak grupa przymiotników, które całkowicie zmieniają swoją formę, w sposób, którego nie da się przewidzieć na podstawie długości słowa czy jego zakończenia. Nazywamy je nieregularnymi i wymagają zapamiętania konkretnych form w stopniu wyższym oraz najwyższym.

good – better – the best. Jeden z najczęściej używanych przymiotników nieregularnych, czyli „dobry”.

• Our team is better than theirs. (Nasz zespół jest lepszy niż ich.)
• She is the best student in the class. (Ona jest najlepszą uczennicą w klasie.)

Nie można powiedzieć more good ani most good. To błąd. Poprawna forma to wyłącznie good – better – the best.

bad – worse – the worst. Kolejny popularny przymiotnik nieregularny, czyli „zły”.

• This movie is worse than the last one. (Ten film jest gorszy niż poprzedni.)
• That was the worst day of my life. (To był najgorszy dzień w moim życiu.)

Również tutaj nie używamy more bad ani most bad.

far – farther / further – the farthest / the furthest. Przymiotnik „daleki” ma dwie równorzędne formy stopniowania.

• farther / the farthest stosujemy częściej, gdy mówimy o odległości fizycznej,
• further / the furthest używamy zarówno o odległości, jak i w znaczeniu przenośnym, na przykład further discussion (dalsza dyskusja).

Przykłady:

• London is farther than Paris from here.
• Can we go any further with this project?
• This is the furthest we’ve ever traveled.

old – older – the oldest / the eldest. Przymiotnik „stary” ma dwie wersje stopnia najwyższego.

• older / the oldest stosujemy ogólnie, mówiąc o wieku ludzi, przedmiotów oraz budynków,
• elder / the eldest odnosi się zwykle tylko do członków rodziny i ma bardziej formalny charakter.

Przykłady:

• My sister is older than me.
• He is the oldest student in the group.
• She is the eldest of the three sisters.

Warto zauważyć, że elder nie łączy się z than. Mówimy my elder brother, ale nie my brother is elder than me.

many / much – more – the most oraz few / little – less – the least. Przymiotniki ilościowe również mają formy nieregularne.

• I have more books than you.
• This is the most expensive restaurant in town.
• He has less money than before.
• She spent the least time on the project.

W tabeli znajdziesz kilka kolejnych przykładów.

Ze względu na brak jednolitej reguły stopniowanie przymiotników nieregularnych trzeba opanować poprzez ćwiczenia. To jeden z obszarów gramatyki, w którym uczniowie często popełniają błędy, dlatego warto poświęcić mu szczególną uwagę, tym bardziej że formy nieregularne bardzo często pojawiają się w mowie oraz piśmie.

Stopień wyższy a najwyższy, czyli kiedy którego użyć?

Łatwo pomylić oba stopnie, dlatego warto zapamiętać prostą zasadę. Stopnia wyższego używamy, gdy porównujemy dwie rzeczy lub osoby. Stopnia najwyższego, gdy jedna rzecz wyróżnia się na tle całej grupy.

• My brother is taller than me. (porównanie dwóch osób)
• My brother is the tallest in our family. (jedna osoba na tle grupy)

Najczęstsze błędy uczniów

Podczas stopniowania przymiotników łatwo popełnić błędy. Poznaj najważniejsze z nich: 

• Łączenie dwóch metod naraz. Mówimy more interesting, a nie more interestinger. Nigdy nie używamy jednocześnie more oraz końcówki -er.
• Stosowanie more z przymiotnikami nieregularnymi. Poprawnie powiemy better, a nie more good, oraz worse, a nie more bad.
• Pomijanie the w stopniu najwyższym. Mówimy the biggest, a nie samo biggest.
• Zapominanie o podwojeniu spółgłoski. Poprawna forma to bigger oraz hotter, a nie biger czy hoter.
  
• Mylenie than z then. W porównaniach używamy than (niż), a nie then (potem).

Podsumowanie najważniejszych zasad

Stopniowanie przymiotników opiera się na kilku prostych regułach. Krótkie przymiotniki przyjmują końcówki -er oraz -est, dłuższe łączą się z more oraz the most, a garstka form nieregularnych, takich jak good – better – the best, wymaga zapamiętania. Jeśli porównujemy dwie rzeczy, używamy stopnia wyższego z than, a gdy coś wyróżnia się na tle grupy, sięgamy po stopień najwyższy z the. Im więcej zdań ułożysz samodzielnie, tym szybciej te zasady wejdą Ci w nawyk.

Dołącz do Novakid i ucz się z radością!

Jeśli chcesz, aby Twoje dziecko nie tylko rozumiało zasady gramatyki, takie jak stopniowanie przymiotników, ale też swobodnie stosowało je w rozmowie, zapraszamy do Novakid. Nasze interaktywne lekcje z native speakerami oraz wykwalifikowanymi nauczycielami pomagają dzieciom w wieku od 4 do 12 lat opanować angielski w sposób naturalny oraz kreatywny, dopasowany do ich poziomu oraz tempa nauki. U nas dzieci mówią po angielsku od pierwszych minut zajęć, bez stresu i z uśmiechem.

Sprawdź, dlaczego tysiące rodziców na całym świecie wybrało Novakid jako pierwszy krok do biegłej znajomości języka.

3.3/5

25 czerwca, 2026