Który styl uczenia się jest najlepszy dla Twojego dziecka? Rozwiąż test i dowiedz się już teraz!

Dzieci, które są słuchowcami od niemowlęctwa zwracają uwagę na ton głosu. Przyswajanie informacji może zależeć od tego, na ile żywo i ciekawie nauczyciel przedstawia omawiany materiał.

Pamiętaj, że ostry głos, krytyka i moralizowanie bardzo mocno wpływają na stan emocjonalny takiego dziecka i jego zdolność uczenia się. Słuchowiec słucha uważnie, kiedy objaśniany jest nowy temat. Dla takiego ucznia bardzo istotne jest umiejętne sformułowanie algorytmu i procesu rozwiązywania zagadnień matematycznych.

W przyszłości będzie potrzebował kilkakrotnie głośno przeczytać temat lekcji, aby go zrozumieć i zapamiętać główne tezy. Nie zdziw się, jeśli będzie nucił słówka lub zdania — w ten sposób rzeczywiście najłatwiej je opanowuje. Dobrze by było, gdyby miał wtedy słuchacza — jeśli akurat nie możesz poświęcić mu czasu, ulubiony miś z powodzeniem Cię zastąpi.

Wspaniale sprawdza się też dyskusja na żywo. Możesz porozmawiać o tematach poruszanych na lekcji, prosić o wyjaśnienie, nawet się spierać! Wszystko to wpłynie pozytywnie na przyswajanie informacji.

Ucząc się języków obcych, słuchowcy dużo łatwiej zapamiętują nowe słówka, jeśli często się je powtarza. Lubią też słuchać audiobooków i podcastów po angielsku.

Dziecko-wzrokowiec od najmłodszych lat przygląda się twarzy swojego rozmówcy, obserwując jego mimikę. Jeśli brakuje mu wrażeń wizualnych: obrazków w książce, rysunków na tablicy, wyraźnie traci zainteresowanie. Chciałoby dosłownie zobaczyć to, czego się uczy.

Wzrokowiec zwraca baczną uwagę na wyraz twarzy nauczyciela i bardziej niż dla innych dzieci, ważne są dla niego życzliwość i serdeczność.

Takie dzieci zazwyczaj wyglądają schludnie i mają staranny charakter pisma. W szkole podstawowej uwielbiają pisać literami drukowanymi, a później rysować diagramy, tabele i obrazki, używając kolorowych flamastrów i jaskrawych naklejek. Jeśli nauczyciel nie ma nic przeciwko, pozwól dziecku korzystać z zakreślaczy. Dzięki nim tekst będzie kolorowy, a ważne fragmenty zostaną wyróżnione.

Dla wzrokowców idealnym nośnikiem będą filmy - na szczęście na YouTube i w innych miejscach w sieci nie brakuje takich materiałów edukacyjnych.

Pamiętaj, żeby nie zagracać miejsca pracy Twojego dziecka zbędnymi przedmiotami — strasznie je to rozprasza!

Byłoby dobrze, gdyby w klasie siedziało blisko tablicy, w pierwszej lub drugiej ławce.

W czasie nauki języków obcych wzrokowcy dużo łatwiej zapamiętują nowe słówka, jeśli widzą rysunek - idealnie sprawdzą się tutaj karty edukacyjne (metoda Domana). W przypadku starszych dzieci można dołączyć komiksy i kreskówki edukacyjne.

Dzieci kinestetyczne aktywizują się dzięki wrażeniom dotykowym. Dużo lepiej rozumieją, jeśli mogą dotknąć tego, o czym jest mowa i lepiej się uczą, gdy w grę wchodzi aktywność manualna (rzeźbienie, konstruowanie, przygotowywanie projektu).

Przy odrabianiu lekcji kinestetykom bardzo pomaga robienie ściąg — nie dla samego ściągania, ale po to, żeby lepiej zapamiętać powtarzany materiał.

Takie dziecko często buja się na krześle w czasie lekcji i jeśli nie zagraża to jego zdrowiu i nie rozprasza innych, dobrze jest mu na to pozwolić - taka aktywność wspomaga koncentrację kinestetyka. Może również delikatnie stukać ołówkiem, kiwać nogą albo bawić się guzikiem od koszuli w czasie nauki. Pamiętajmy też, że zmuszanie kinestetyków do siedzenia w jednym miejscu przez dłuższy czas negatywnie wpłynie na ich koncentrację. Naprawdę potrzebują ruchu między lekcjami.

Kinestetycy lepiej zapamiętują słowa w języku obcym, jeśli mogą nie tylko wskazać przedmiot, ale też go dotknąć. Jeśli to niemożliwe, odwołajcie się do gestów: zaproponuj dziecku, żeby wyobraziło sobie sytuację, w której używa nowego słowa. Na przykład: dziecko lepiej zapamięta słówko "cat", jeśli wyobrazi sobie, że głaszcze puszystego kota. Odtwarzanie tych gestów przywoła w pamięci dziecka zarówno całą sytuację, jak i samo słowo. Można również poprosić dziecko, żeby wodziło palcem po literach danego słowa w czasie zapamiętywania pisowni.

W każdej typologii wyłaniane są opcje "referencyjne" i wartości najwyższe. Twoje dziecko nie jest w 100% słuchowcem, wzrokowcem czy kinestetykiem — cechy różnych typów odbioru informacji występują u niego w stopniu zrównoważonym. Bardzo dobrze się składa — to otwiera wam nowe możliwości! W czasie nauki możesz łączyć różne metody edukacyjne, wybierając najlepsze. Na przykład pracę z kartami ze słuchaniem lekcji tematycznych albo podcastów, czy rozwijanie drobnej motoryki w różnych projektach.

Przypominamy też, że jeśli chodzi o naukę języków obcych, to została już opracowana metoda, która świetnie się sprawdza w przypadku wszystkich dzieci. Chodzi o TPR (Total Physical Response). Ukierunkowana na percepcję języka obcego przez wszystkie zmysły, zadziała równie dobrze w przypadku kinestetyków, jak i wzrokowców czy słuchowców. Metodyka opiera się na aktywnym wykorzystywaniu przez nauczyciela mimiki, gestów i ciekawych sytuacji: mówimy na przykład "Lubię pić herbatę" i podnosimy filiżankę do ust; uczymy się emocji (happy, sad, scared) i robimy prześmieszne miny. Wszystko staje się jasne, nawet dla osoby początkującej bez żadnej praktyki językowej!