Don't vs. Doesn't w języku angielskim - różnice, zasady i zastosowanie

Jaka jest różnica między Don't i Doesn't w języku angielskim?

Różnica między „don’t” i „doesn’t” w języku angielskim leży głównie w zastosowaniu tych form w różnych kontekstach gramatycznych. „Don’t” jest formą używaną z osobami I, II oraz III liczby mnogiej i I oraz II liczby pojedynczej, zaś „doesn’t” stosuje się z trzecią osobą liczby pojedynczej. Oba te zwroty są niezbędne do tworzenia zdań przeczących w czasie Present Simple, co czyni je jednymi z podstawowych elementów gramatycznych w angielskim.

W dzisiejszym wpisie szczegółowo omówimy, jak i kiedy używać tych dwóch form, przybliżając uczniom ich praktyczne zastosowanie w codziennej komunikacji oraz w zadaniach pisemnych. Temat ten, mimo że wydaje się dość podstawowy, kryje wiele niuansów, które są kluczowe dla poprawnego używania języka angielskiego.

W artykule znalazły się bogate wyjaśnienia oraz praktyczne przykłady, które pomogą w przyswojeniu materiału i zrozumieniu zasad decydujących o użyciu „don’t” i „doesn’t”. Na zakończenie przygotowaliśmy również kilka ćwiczeń, które pozwolą uczniom sprawdzić i utrwalić zdobytą wiedzę. Zapraszamy do zgłębiania tajników angielskiej gramatyki razem z nami!

Don’t i Doesn’t w języku angielskim – konstrukcja zdania

„Don’t” i „Doesn’t” są formami używanymi do tworzenia zdań przeczących w czasie Present Simple. Obydwie formy pełnią funkcję zaprzeczenia działania, które jest wyrażane przez główny czasownik zdania.

Struktura zdania przeczącego z użyciem „don’t” obejmuje podmiot, „don’t” i czasownik w formie podstawowej (infinitive bez „to”). Stosujemy „don’t” z I, II osobą liczby pojedynczej, każdą osobą liczby mnogiej oraz I i II osobą liczby pojedynczej.

W zdaniu: I don’t eat meat. (Ja nie jem mięsa.), wyróżniamy: Podmiot: I + Przeczenie: don’t + Czasownik główny: eat + Reszta zdania: meat.

W przypadku „doesn’t”, struktura zdania jest podobna, ale używamy „doesn’t” zawsze z trzecią osobą liczby pojedynczej (he, she, it).

W zdaniu: She doesn’t go to school. (Ona nie chodzi do szkoły.), wyróżniamy: Podmiot: She + Przeczenie: doesn’t + Czasownik główny: go + Reszta zdania: to school.

W obu przypadkach, po „don’t” i „doesn’t” czasownik występuje w formie podstawowej, co jest typowe dla czasu Present Simple w strukturze zdania przeczącego. Taka konstrukcja pozwala na jasne i skuteczne przekazywanie negacji w codziennym użytkowaniu języka angielskiego.

Kiedy używamy Don’t po angielsku?

Forma don’t, będąca skróconą formą przeczenia do not jest używana głównie w czasie Present Simple do tworzenia zdań przeczących. Stosujemy ją dla I i II osoby liczby pojedynczej oraz dla wszystkich osób w liczbie mnogiej. Jest to podstawowa forma przeczenia dla działań, które są ogólnie nieprawdziwe, nieodbywają się regularnie lub są zabronione w chwili obecnej lub zazwyczaj.

Przykłady zdań:

We don’t accept credit cards. (Nie akceptujemy kart kredytowych.)
You don’t need to come early. (Nie musisz przychodzić wcześnie.)
They don’t play tennis on Fridays. (Oni nie grają w tenisa w piątki.)

Kiedy używamy Doesn’t po angielsku?

Doesn’t, czyli skrócona forma od „does not”, stosowana jest w zdaniach przeczących również w czasie Present Simple, ale wyłącznie z trzecią osobą liczby pojedynczej (he, she, it). Służy do wskazywania, że jakieś regularne działanie nie ma miejsca, jest fałszywe lub nie jest wykonywane przez podmiot.

Przykłady zdań:

She doesn’t watch TV after dinner. (Ona nie ogląda telewizji po kolacji.)
He doesn’t like to travel. (On nie lubi podróżować.)
It doesn’t seem important. (To nie wydaje się ważne.)

Zdania z „doesn’t” konstruujemy poprzez użycie podmiotu w trzeciej osobie liczby pojedynczej, po którym następuje „doesn’t” i bezokolicznik bez „to”. Dzięki temu jasno określamy, że dane działanie nie dotyczy konkretnej osoby lub rzeczy w obecnym czasie.

Różnice między „don’t” i „doesn’t” przejawiają się głównie w liczbie i osobie podmiotu, co jest kluczowe dla zastosowania poprawnej formy gramatycznej w zdaniach przeczących w angielskim.

Do not i does not vs. Don’t i Doesn’t

Formy „do not” i „does not” są pełnymi wersjami przeczeń, które w mowie potocznej oraz nieformalnych tekstach pisanych często są skracane do „don’t” i „doesn’t”.

Ale uwaga: „dont” pisane bez apostrofu nie jest poprawną formą w języku angielskim. Poprawne skrócenie formy „do not” do „don’t”, wymaga użycia apostrofu, wskazującego na opuszczenie litery 'o’ w słowie „not”. Podobnie, „does not” skraca się do „doesn’t”, z apostrofem zastępującym literę 'o’.

Aby poprawnie skrócić formę „do not”, należy napisać „don’t”, umieszczając apostrof między 'n’ a 't’, co pokazuje, że pominięto literę 'o’ w „not”. Analogicznie, „does not” skraca się do „doesn’t” z apostrofem pomiędzy 'n’ a 't’.

Pełne formy „do not” i „does not” są bardziej formalne i często stosowane w oficjalnych dokumentach, formalnych wypowiedziach lub w sytuacjach, które wymagają jasnego podkreślenia przeczenia. Skrócone formy „don’t” i „doesn’t” są bardziej nieformalne i powszechnie używane w codziennej komunikacji.

Poniżej prezentujemy przykładowe zdania, w których zestawiliśmy pełną formę przeczenia ze skróconą formą.

Pełna forma: I do not agree with you. (Nie zgadzam się z tobą.) | Skrócona forma: I don’t agree with you. (Nie zgadzam się z tobą.)
Pełna forma: They do not like the movie. (Oni nie lubią tego filmu.) | Skrócona forma: They don’t like the movie. (Oni nie lubią tego filmu.)
Pełna forma: She does not want to go out tonight. (Ona nie chce dziś wieczorem wychodzić.) | Skrócona forma: She doesn’t want to go out tonight. (Ona nie chce dziś wieczorem wychodzić.)

Trudniejsze przykłady – Don’t i Doesn’t z rzeczownikami niepoliczalnymi

Stosowanie przeczeń „don’t” i „doesn’t” z rzeczownikami niepoliczalnymi może sprawiać uczniom trudności, głównie z powodu odmiennych zasad dotyczących użycia liczebników z tego typu rzeczownikami.

Rzeczowniki niepoliczalne, takie jak „water”, „information”, czy „advice”, nie mają formy liczby mnogiej i zazwyczaj są używane z czasownikami w liczbie pojedynczej. W związku z tym uczniowie mogą mylnie zastosować formę „don’t” zamiast „doesn’t” w przypadku trzeciej osoby liczby pojedynczej.

Niepoprawnie: The information don’t include everything. Poprawnie: The information doesn’t include everything. (Informacja nie zawiera wszystkiego.)
Niepoprawnie: The equipment don’t work properly. Poprawnie: The equipment doesn’t work properly. (Sprzęt nie działa prawidłowo.)
Niepoprawnie The money don’t seem enough. Poprawnie: The money doesn’t seem enough. (Pieniądze nie wydają się wystarczające.)
Niepoprawnie: The news don’t sound good. Poprawnie: The news doesn’t sound good. (Wiadomości nie brzmią dobrze.)
Niepoprawnie: The advice don’t help much. Poprawnie: The advice doesn’t help much. (Rady nie pomagają zbyt wiele.)
Niepoprawnie: The bread don’t smell fresh. Poprawnie: The bread doesn’t smell fresh. (Chleb nie pachnie świeżo.)
Niepoprawnie: The evidence don’t support the claim. Poprawnie: The evidence doesn’t support the claim. (Dowody nie popierają twierdzenia.)
Niepoprawnie: The luggage don’t weigh a lot. Poprawnie: The luggage doesn’t weigh a lot. (Bagaż nie waży dużo.)

Do i does po angielsku – twierdzenie jako podstawa przeczenia

Obydwa słowa do i does pełnią kluczową rolę w tworzeniu zdań w czasie Present Simple, ale ich zastosowanie różni się w zależności od osoby gramatycznej podmiotu.

Czasowniki „do” i „does” służą jako pomocnicze w konstrukcjach zdań twierdzących, przeczących oraz pytających w czasie Present Simple.

„Do” używamy z osobami I (np. I do), II (np. you do) oraz w liczbie mnogiej (np. we do, they do) w zdaniach twierdzących, pytających i przeczących, aby nadać zdaniu odpowiednią formę lub podkreślić działanie. Jest to podstawowy czasownik pomocniczy dla tych osób w Present Simple.

Przykłady zdań z do:

I do like this cake. (Naprawdę lubię to ciasto – wzmacniające twierdzenie)
Do you play soccer? (Czy grasz w piłkę nożną?)
They do not (don’t) live here. (Oni nie mieszkają tutaj.)

„Does” stosujemy wyłącznie z trzecią osobą liczby pojedynczej (he, she, it) w tym samym zakresie co „do”. W zdaniach twierdzących pełni rolę pomocniczą, natomiast w przeczących i pytających jest niezbędne do konstrukcji gramatycznej zdania.

Przykłady zdań z does:

She does speak Italian. (Ona rzeczywiście mówi po włosku – wzmacniające twierdzenie)
Does he know the answer? (Czy on zna odpowiedź?)
He does not (doesn’t) want to go. (On nie chce iść.)

Główna różnica między „do” a „does” leży w osobach, z którymi są używane. „Do” stosujemy z I, II osobą oraz z osobami w liczbie mnogiej, a „does” z trzecią osobą liczby pojedynczej. W kontekście tworzenia zdań przeczących oba te słowa służą do wprowadzenia przeczenia „not”, które występuje po nich w formie pełnej („do not”, „does not”) lub skróconej („don’t”, „doesn’t”). Ta funkcja pozwala na wyrażenie negacji działań, stanów lub uczuć w prosty i zrozumiały sposób.

Ćwiczenia na Don’t i Doesn’t

Sprawdź swoją wiedzę na temat użycia form „don’t”, „doesn’t”, „do not” i „does not” w języku angielskim. Te ćwiczenia pomogą lepiej zrozumieć, jak stosować te formy w różnych kontekstach gramatycznych. Wybierz jedną poprawną odpowiedź na każde z poniższych pytań.