Rzeczownik po angielsku – 50 najczęściej używanych rzeczowników

Rzeczownik odpowiada na pytania „kto?” oraz „co?”, a więc dokładnie tak samo, jak w języku polskim.

Przykłady rzeczowników:

• teacher – nauczyciel
• city – miasto
• dog – pies
• book – książka

Każdy z tych wyrazów odpowiada na pytania: kto? albo co?

W zdaniu mogą występować w różnych formach, na przykład w liczbie pojedynczej albo w liczbie mnogiej.

Przykłady rzeczowników w liczbie pojedynczej:

• dog – pies
• car – samochód
• child – dziecko

Przykłady rzeczowników w liczbie mnogiej:

• dogs – psy
• cars – samochody
• children – dzieci

W języku polskim istnieje takie zjawisko, jak deklinacja rzeczownika, czyli jego odmiana przez siedem przypadków (np. mianownik, dopełniacz, biernik itd.) W języku angielskim sytuacja jest dużo prostsza, bo tam rzeczowniki odmieniamy w zasadzie tylko przez liczbę, a wszelkie zależności gramatyczne wyraża się szykiem wyrazów lub przyimkami.

W języku polskim wyróżniamy rzeczowniki rodzaju męskiego, rzeczowniki rodzaju żeńskiego i rzeczowniki rodzaju nijakiego. W języku angielskim taki podział nie istnieje. Skupiamy się natomiast na innych grupach, takich jak:

Rzeczowniki pospolite

Są to ogólne nazwy ludzi, miejsc lub rzeczy (common nouns).

Przykłady:

• dog
• house
• teacher
• city
• car

Rzeczowniki własne

Drugą kategorią są rzeczowniki własne (proper nouns). Oznaczają konkretne osoby, miejsca lub instytucje. Takie nazwy własne zapisuje się zawsze wielką literą.

Przykłady:

• Anna
• London
• Amazon
• Europe

Rzeczowniki zbiorowe

Są to wyrazy, które opisują całą grupę osób, zwierząt lub rzeczy jako jedną całość.

Przykłady rzeczowników zbiorowych:

• family – rodzina
• team – drużyna
• group – grupa
• audience – publiczność

Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne

Kolejnym ważnym podziałem są rzeczowniki policzalne i niepoliczalne.

Rzeczowniki policzalne

Rzeczowniki policzalne mogą występować w liczbie pojedynczej i liczbie mnogiej.

Przykłady:

• book → books
• dog → dogs
• chair → chairs

Rzeczowniki niepoliczalne

Rzeczowniki niepoliczalne opisują substancje, pojęcia lub zjawiska, których nie liczymy pojedynczo.

Przykłady:

• water
• information
• money
• furniture

Rzeczowniki konkretne i abstrakcyjne

Kolejnym ważnym podziałem, który pomaga zrozumieć funkcję rzeczowników, jest rozróżnienie na rzeczowniki konkretne oraz rzeczowniki abstrakcyjne.

Rzeczowniki konkretne

Rzeczowniki konkretne to wyrazy, które oznaczają rzeczy istniejące fizycznie. Innymi słowy – coś, co możemy zauważyć pomocą zmysłów. Możemy je zobaczyć, dotknąć, usłyszeć lub poczuć.

Do tej kategorii należą przede wszystkim:

• ludzie
• nazwy zwierząt
• różne przedmioty

Rzeczowniki abstrakcyjne

Drugą grupę tworzą rzeczowniki abstrakcyjne. Oznaczają pojęcia, emocje, stany lub wartości, których nie można zobaczyć ani dotknąć.

Przykłady:

• love – miłość
• freedom – wolność
• knowledge – wiedza
• friendship – przyjaźń
• happiness – szczęście

Pozostałe rzeczowniki

Jeśli chcemy być bardzo dokładni, to warto pamiętać, że przy podziale rzeczowników wyróżniamy też rzeczowniki odczasownikowe, rzeczowniki żywotne i nieżywotne, rzeczowniki osobowe i nieosobowe oraz rzeczowniki złożone.

Jak już wspomnieliśmy, rzeczowniki w języku angielskim odmieniamy przez liczby. Zmiana ta dotyczy liczby mnogiej (choć są wyjątki, bo niektóre rzeczowniki przyjmują taką samą formę w liczbie pojedynczej i mnogiej).

Najczęściej dodajemy końcówkę -s lub -es, ale zasad jest o wiele więcej.

Rodzajniki

W języku angielskim przed rzeczownikiem często pojawia się rodzajnik.

Najczęściej:

• a / an
• the

Przykłady:

• a book
• a dog
• the teacher

Rodzajnik informuje, czy mówimy o czymś ogólnym (przedimki nieokreślone a/an), czy o konkretnym (przedimek the).

Poniższa tabela przedstawia 50 najczęściej używanych rzeczowników w języku angielskim.

Błędy popełniane przez uczniów wynikają przede wszystkim z prób dosłownego tłumaczenia z rodzimego języka na język angielski. Kończy się to np. niewłaściwym stworzeniem formy rzeczownika w liczbie mnogiej albo zastosowaniem nieprawidłowego przedimka. Wielu uczniów zapomina też, że nie z każdym rzeczownikiem da się utworzyć liczbę mnogą (podział na policzalne i niepoliczalne). Często też zapominamy, że rzeczowniki własne należy zapisywać wyłącznie wielką literą.

Powyższych rzeczy da się w łatwy sposób nauczyć. Najważniejsza jest jednak praktyka w ujęciu regularnych (najlepiej codziennych) konwersacji. Świetnie sprawdzają się zajęcia z native speakerem, o czym możesz przekonać się podczas naszych interaktywnych zajęć w Novakid oraz samodzielna nauka przy pomocy map myśli albo własnoręcznie przygotowanych fiszek (wystarczy 10 minut dziennie). 

Ćwiczenie 1

Przeczytaj zdania i spróbuj wskazać rzeczownik.

1. The teacher explains the lesson.
2. My friend lives in this city.
3. The student reads a book.
4. The dog is running in the park.
5. The family is having dinner.
6. The car is parked near the house.
7. The child is playing with a toy.
8. The music sounds beautiful.
9. The team won the game.
10. The city is very crowded today.